Le Scaphandre et le papillon (Motyl i skafander)
Gatunek: dramat
Film zrobiony na podstawie autobiografii Jeana-Dominique'a Bauby'ego Skafander i motyl. Czterdziestosiedmioletni redaktor magazynu "Elle" doznaje udaru, w wyniku którego dochodzi u niego do tzw. zespołu zamknięcia. Zespół ten objawia się tym, że cżłowiek jest w pełni władz umysłowych podczas gdy całe ciało jest kompletnie sparaliżowane. Film początkowo ukazuje świat widziany oczami takiej osoby. Potem narracja prowadzona jest już w szerszym planie. Człowiek, który czerpał z życia garściami w jednej chwili staje się mumią, która może kontaktować się z innymi tylko poprzez mruganie jednym okiem, i która z osoby niezależnej stała się zupełnie zależną od innych. Nie upada jednak na duchu. Postanawia napisać o sobie książkę. Pomaga mu w tym asystentka przydzielona przez wydawcę. Litera po literze bohater przez dwa lata dyktuje swoją książkę. Mimo wspaniałego zwycięstwa umysłu nad ciałem, film nie kończy się happy-endem. Smutna rola Maxa von Sydow jako zrozpaczonego ojca głównego bohatera. Zmuszają do refleksji - i von Sydow i film jako taki.